Strona główna PokerStars
Ranking układów

W pokerze wygrywa się rozdanie na dwa sposoby: bądź przez zmuszenie przeciwników do zrzucenia kart, bądź przez posiadanie najlepszego układu w przypadku, gdy dochodzi do porównania kart. W określeniu siły kart stosuje się określony ranking układów.

W odmianie Texas Hold'em gracze wyłaniają najlepszy układ spośród siedmiu dostępnych kart: dwóch własnych (zakrytych) i pięciu wspólnych (odkrytych). Układ pokerowy składa się z pięciu kart. Nie ma znaczenia, czy będą to wyłącznie karty wspólne, czy też gracz wykorzysta jedną lub obie z kart zakrytych. Jeśli, na przykład, karty wspólne tworzą królewskiego pokera, wtedy wyłącznie one będą stanowić układ wszystkich uczestników rozdania, ponieważ nikt nie może w tej sytuacji uzyskać lepszego układu, korzystając z kart z ręki (poker królewski to najlepszy możliwy układ w pokerze Texas Hold'em).

W przedstawieniu układów pokerowych stosujemy następujące symbole:

oznacza asa

oznacza króla

oznacza damę

oznacza waleta

oznacza dziesiątkę

oznacza dziewiątkę itd.

Wszystkim kartom o niższej wartości odpowiadają kolejne cyfry.

Kolory również oznaczamy określonymi symbolami:

oznacza piki (ang. spades)

oznacza trefle (ang. clubs)

oznacza kiery (ang. hearts)

oznacza kara (ang. diamonds).

Jeśli gracz ma na ręce dwa króle (króla karo i króla trefl), poprawny zapis tych kart własnych to . Jeśli nie znamy kolorów kart lub nie są one w danym wypadku istotne, dwa króle zapiszemy następująco: .

W pokerze, w przeciwieństwie do niektórych innych popularnych gier karcianych, poszczególne kolory (trefle, piki, kiery i kara) nie mają różnej wartości. Oznacza to, że nie ma żadnego znaczenia, czy gracz ma np. asa trefl, czy też asa karo - istotne jest jedynie, czy utworzy on z innymi kartami kombinację zwaną kolorem (patrz niżej). Jeśli przy porównaniu kart przeciwnicy mają dokładnie taki sam układ, tylko w różnych kolorach, pula zostaje równo podzielona.

Przegląd układów

W pokerze możliwe są następujące układy kart (pojedyncza karta jest najsłabsza, a poker królewski to najsilniejszy układ):

  1. Pojedyncza karta (ang. high card)
  2. Para (ang. one pair)
  3. Dwie pary (ang. two pair)
  4. Trójka (ang. set, trips lub three of a kind)
  5. Strit (ang. straight)
  6. Kolor (ang. flush)
  7. Ful (ang. full house)
  8. Czwórka (ang. quads lub four of a kind)
  9. Poker (ang. straight flush)
  10. Poker królewski (ang. royal flush)

Szczegółowy opis

Poniżej znajdziesz dokładny opis wspomnianych dziesięciu układów pokerowych. Przy ocenie układów podczas gry należy pamiętać, że układ pokerowy zawsze składa się z pięciu kart. W odmianie Texas Hold'em pod koniec rozdania masz do dyspozycji siedem kart (dwie zakryte karty własne i pięć wspólnych - odkrytych), jednak przy porównaniu układów liczy się tylko pięć najlepszych.

Pojedyncza karta (high card)

Jeśli graczom nie udało się uzyskać nawet pary, czyli nie mają oni żadnego określonego układu, podczas porównania kart o ewentualnej wygranej decyduje najwyższa z posiadanych kart.

  • Przykład:

Twoje karty własne to , a na stole leżą . W takiej sytuacji nie masz nic lepszego niż - jest on Twoją najwyższą pojedynczą kartą. Przypuśćmy, że Twój przeciwnik ma na ręce , a zatem jego najlepsza pojedyncza karta to król. Ponieważ Twój as jest wyższy niż jego król, Ty wygrywasz rozdanie.

Jeśli gracze mają taką samą najwyższą kartę pojedynczą, należy porównać ich drugie co do wartości karty. Jeżeli i one są takie same, bierze się pod uwagę trzecią kartę od góry itd. Karty dodatkowe określamy angielskim terminem "kicker".

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Najwyższa karta pojedyncza obu graczy to as ("high card ace"). Jednak rozdanie wygra gracz 1, ponieważ jego kolejna co do wartości karta (kicker) to król – jego przeciwnik ma "tylko" damę.

Para (one pair)

Jeśli możesz złożyć układ, w którym znajdują się dwie karty tej samej wartości, masz parę.

Jeśli masz na ręce , a na stół padają , możesz wykorzystać swojego króla do utworzenia pary. Jeśli Twój przeciwnik również ma parę króli, zwycięzcę wyłoni karta dodatkowa ("kicker"). Z jeszcze inną sytuacją mamy do czynienia, jeśli para leży na stole wśród kart wspólnych (np. ). Należy ona do wszystkich uczestniczących w rozdaniu graczy i istotne jest, czy któryś z nich zdołał złożyć drugą parę lub wyższy układ. Jeśli nie, o wygranej decyduje najlepszy kicker.

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Zatem Gracz 1 ma do wyboru siedem kart (), z których wybiera pięć najlepszych, zyskując parę asów: . Z kolei Gracz 2 ma do dyspozycji . Jego najlepszy układ w tej sytuacji to - para dam. Wygrywa Gracz 1.

Dwie pary (two pair)

Z dwiema parami mamy do czynienia, gdy układ kart gracza zawiera dwa razy po dwie karty tej samej wartości.

  • Przykład:

Znów masz . Stół daje Ci dwie pary: parę asów i parę króli.

Jeśli na stole leży już para, np. , też możesz ją wykorzystać, wtedy potrzebujesz utworzyć jeszcze jedną parę, by mieć łącznie dwie pary (przy takich kartach wspólnych Twój najlepszy układ to ).

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Gracz 1 ma parę króli i parę dam, a zatem jego układ jest lepszy niż para dam i para siódemek przeciwnika.

Trójka (three of a kind, set, trips)

Trójka to trzy karty tej samej wartości.

Trójki bywają w języku angielskim nazywane różnie - w zależności od sposobu ich powstawania. Specyficzne rodzaje trójek to "set" i "trips".

Z setem mamy do czynienia wtedy, gdy gracz ma na ręce parę, a trzecia karta tej samej wartości pojawia się na stole wśród kart wspólnych. Jeśli masz , a na stole leżą , Twój układ to set - .

Trips to z kolei układ składający się z jednej karty z ręki i pary ze stołu, np. do ze stołu (w tej sytuacji najlepszy układ to ). Set ma więcej zalet niż trips, ponieważ w przypadku tego drugiego układu istnieje spore ryzyko, że któryś z przeciwników ma taką samą trójkę, ale z lepszym kickerem lub nawet fula.

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Gracz 1 ma trzy dziewiątki z asem i dziesiątką jako kartami dodatkowymi, ale przegrywa z graczem 2, który też ma trójkę dziewiątek, jednak z asem i królem, który w tym wypadku decyduje o wygranej.

Strit (straight)

Strit składa się z pięciu kolejnych pod względem wartości kart w różnych kolorach.

  • Przykład:

Masz , a na stół padają . Z tych kart możesz złożyć strita od damy do ósemki ().

Kiedy dwóch lub więcej graczy ma strita, rozdanie wygrywa ten, którego strit zaczyna się od wyższej karty. A zatem strit - jest lepszy niż strit -.

W stritach as może być wykorzystany na dwa sposoby. Może on zajmować najniższą lub najwyższą pozycję: jako as () lub jako jedynka (). Ten ostatni przypadek określany jest po angielsku jako "wheel" ("koło"), ponieważ as stanowi kartę przejściową między kartami najniższymi a najwyższymi. Strit z asem w środku (np. ) nie jest dopuszczalny.

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Gracz 1 ma strita od króla do dziewiątki () i pokonuje gracza 2, który również ma strita, ale tylko od damy do ósemki ().

Kolor (flush)

Jak sama nazwa wskazuje, układ ten składa się z pięciu kart w tym samym kolorze, ale nie kolejnych (gdyby były one ułożone po kolei, byłby to poker, czyli strit w kolorze, który jest układem lepszym i zostanie omówiony poniżej). Nie jest istotne, jaki masz kolor - w starciu z innym kolorem liczy się tylko wysokość tworzących go kart.

  • Przykład:

Masz . Na flopie pojawiają się , co daje Ci kolor. Ponieważ masz asa, Twój kolor jest najlepszy (tzw. nut flush).

Jeśli dwóch graczy ma kolor, wygrywa ten z nich, który ma lepszą najwyższą kartę. Jeśli karta ta jest taka sama, decyduje druga w kolejności itd.

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Obaj gracze mają kolor, ale gracza 1 przegrywa z gracza 2.

Ful (full house)

Fula tworzą trójka i para.

  • Przykład:

Masz . Na stół padają . To pozwala Ci na złożenie fula ().

Jeśli kilku graczy ma fula, zwycięzcą zostaje właściciel wyższej trójki. Jeśli gracze mają w swoich fulach te same trzy karty, o wygranej decyduje lepsza para.

W pokerowym żargonie fula określa się słowem "boat".

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Gracz 1 ma fula asy na siódemki (trójka asów i para siódemek) i pokonuje gracza 2, który ma fula siódemki na piątki (trójka siódemek i para piątek). 

Czwórka (quads, four of a kind)

Czwórka składa się z czterech kart tej samej wartości. Układ uzupełnia jedna karta dodatkowa innej wartości.

Jeśli dwóch graczy ma czwórkę, co w praktyce niezmiernie rzadko się zdarza, wygrywa właściciel czwórki składającej się z wyższych kart.

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Gracz 1 ma cztery dziesiątki i przegrywa z czwórką asów gracza 2.

Jeśli gracze mają takie same czwórki (czyli gdy czwórkę tworzą wyłącznie karty wspólne), o wygranej decyduje karta piąta - kicker.

Poker (straight flush)

Poker to strit (czyli pięć kolejnych kart) w tym samym kolorze.

  • Przykład:

Na ręce masz , a na stole pojawiają się . Twój układ to poker od dziesiątki - .

Tu również obowiazują wspomniane wcześniej zasady: jeśli dwóch graczy ma pokera, wygrywa właściciel tego z wyższą kartą.

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą .

Gracz 2 ma pokera -, więc pokonuje gracza 1, który ma pokera -.

Poker królewski (royal flush)

Poker królewski to marzenie każdego pokerzysty – najlepszy możliwy układ, jedyny, którego nie można pokonać.

Jest to strit w kolorze od asa do dziesiątki. Poker królewski trafia się bardzo rzadko, bo tylko cztery układy kart spośród 2,6 miliona możliwych mogą go utworzyć. A są to:

  • w kolorach , , i

Oznacza to, że prawdopodobieństwo uzyskania pokera królewskiego jest bardzo małe i wielu graczy latami czeka na ten układ.

Podział puli

Jeśli zdarzy się, że dwóch lub więcej graczy ma układ o dokładnie takiej samej wartości, pula zostaje podzielona pomiędzy wszystkich jego posiadaczy.

  • Przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą

Obaj gracze mają ten sam układ: . Kolory nie mają w tym wypadku znaczenia, ponieważ żaden z graczy nie trafił koloru. Co prawda jest wyższa od , ale karty te nie mają znaczenia, ponieważ układy pokerowe składają się tylko z pięciu najlepszych kart. W takim wypadku następuje podział puli.

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą .

Obaj gracze mają identycznego strita. Para asów nie ma tu znaczenia, ponieważ żaden z asów nie wchodzi w skład najlepszego możliwego w tym przypadku 5-kartowego układu. Zatem i tu następuje podział puli.

W odmianie Hold'em podział puli zdarza się dość często, ponieważ pięć z siedmiu kart jest dostępnych dla wszystkich graczy. Jeśli dwie pozostałe karty również są u graczy takie same lub też najlepszy układ tworzą wyłącznie karty ze stołu, pula jest dzielona automatycznie. Kiedy gracze mają podobne karty własne, np. przeciwko , prawie zawsze następuje podział puli.

Kicker

W kilku powyższych przykładach była mowa o kartach dodatkowych, uzupełniających układ, które pomagają wyłonić zwycięzcę, gdy gracze mają takie same układy.

Układ pokerowy składa się z pięciu kart, jednak tylko strit, kolor, ful i poker wykorzystują całą piątkę. W przypadku krótszych układów (np. dwie pary, trójka) karty dodatkowe mogą decydować o wygranej.

Najłatwiej pokazać to na przykładzie pojedynczej karty.

  • Przykład:

Gracz 1 uzyskał układ: , a gracz 2: .

Układ obu graczy, to pojedyncza karta - . Ponieważ ich najwyższe karty są takie same, przyglądamy się karcie kolejnej pod względem wartości. Jednak tym razem znów sytuacja się powtarza - obaj gracze mają waleta. Przechodzimy zatem do trzeciej karty. W tym wypadku gracz 2 ma , podczas gdy gracz 1 ma tylko . Rozdanie wygrywa gracz 2, ponieważ miał lepszego kickera. W takim wypadku mówimy, że gracz miał asa () z dziesiątką () jako kickerem.

  • Kolejny przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą .

Obaj gracze mają trójkę dam. Obaj gracze mogą użyć asa ze stołu jako czwartej karty, zatem zwycięzcę wyłoni dopiero piąta karta. Dla gracza 1 jest to król, a dla gracza 2 tylko walet.

Gracz 1 wygrywa dzięki lepszej karcie dodatkowej.

  • I ostatni przykład:

Gracz 1 ma

Gracz 2 ma

Na stole leżą .

Obaj gracze mają dwie pary ze stołu. Jednak gracz pierwszy uzupełnia swój układ damą z ręki, podczas gdy jego przeciwnik - tylko waletem. Gracz 1 wygrywa dzięki lepszemu kickerowi (damie).

Zatem mianem kickera określamy kartę, która nie należy do kluczowych kart układu, jednak ostatecznie decyduje o wyniku rozdania.

Dobre zapoznanie się z rankingiem układów jest przed rozpoczęciem gry niezbędne. Dlatego też zalecamy nauczenie się go na pamięć. Jeśli uważnie przeczytałeś powyższy artykuł, nie powinieneś mieć trudności z określeniem, jaki układ jest w danym wypadku najlepszy.

X Informacje o plikach cookie

Żeby lepiej korzystało Ci się z naszej strony, na Twoim komputerze umieszczamy pliki cookie. Ustawienia tych plików możesz zmienić w dowolnym momencie. Jeśli tego nie zrobisz, uznamy, że wyrażasz zgodę na ich przechowywanie.