Strona główna PokerStars
MTT - Faza „bubble”
Bubble, czyli moment przed fazą płatnych miejsc, to szczególnie ważna część turnieju MTT i SNG. Jednak w obu rodzajach gier przyświecać Ci w niej powinny inne cele. W turnieju SNG najważniejsze jest po prostu przetrwanie tej fazy. Natomiast w dużych turniejach najlepsi gracze starają się wtedy gromadzić żetony i są gotowi zaryzykować odpadnięcie z gry. W zrozumieniu tej różnicy pomoże nam rzucenie okiem na strukturę nagród.

Przykładowe porównanie struktury nagród w SNG i MTT

Miejsce Nagroda w SNG Nagroda w MTT
1 $450 $250.000
2 $270 $182.000
3 $180 $127.000
4 $0 $85.000
9   $13.000
100   $1500
500   $500
1260   $300
1261   $0

SNG: wpisowe $100+9, 9 uczestników
MTT: Sunday Million

W turnieju SNG zwycięzca otrzymuje 4,5 raza tyle, ile wynosi najniższa nagroda. Oczywiście najlepiej jest wygrać, ale zajęcie płatnego miejsca jest tu szczególnie ważne. Wystarczy porównać nagrody z turniejem Sunday Million. Najniższa z nich wynosi $300. Nie jest to mało, ale pierwsze miejsce zapewnia blisko 1000 razy tyle. Dlatego właśnie zawodowi gracze stawiają sobie za cel wejście do pierwszej trójki w turnieju MTT i zajęcie płatnego miejsca w SNG. Powinieneś działać w ten sam sposób.

Gra na bubble'u przeciwko „słabym" graczom

Wielu Twoich przeciwników będzie się starać przetrwać za wszelką cenę i poświęci wiele żetonów, żeby to osiągnąć. Powinieneś obserwować innych graczy, żeby wyłowić właśnie takich i wykorzystać ich słabość. Przy okazji warto wspomnieć, że w konteście pokera słowa „słaby" używa się na określenie graczy przesadnie ostrożnych i bojaźliwych. Nie oznacza ono gry złej czy nieumiejętnej. Można grać źle, zarówno będąc słabym, jak i zbyt agresywnym. Należy też pamiętać, że odrobina „słabości" czasem jest właściwą taktyką. Jednak nie w fazie bubble dużego turnieju. Zacznijmy od przyjrzenia się kilku rozdaniom i zachowaniom graczy dobrych i słabych.



Decyzja o sprawdzeniu all-ina

  1. Przyjrzyjmy się bliżej matematyczym podstawom naszego pierwszego interaktywnego przykładu. Nie jest to konieczne, ale może zainteresować niektórych graczy. W fazie bubble turnieju Sunday Million agresywny posiadacz dużego stacka, siedząc na pozycji rozdającego, wchodzi all-in za 100.000 żetonów. Ciemne wynoszą 1500 / 3000, a Ty musisz zdecydować, czy chcesz na pozycji dużej ciemnej sprawdzić z parą dziewiątek na ręce i 35.000 żetonów. Do wyboru masz dwie opcje. Postaramy się wyliczyć ich EV (EV = wartość spodziewana = kwota, którą wygrywałbyś średnio, gdyby taka sama sytuacja często się powtarzała). EV = [gwarantowana nagroda po wejściu w strefę płatnych miejsc] + [wartość Twojego stacka] = $300 + $448 = $748. Jeśli sprawdzisz i przegrasz, określić EV jest łatwo - gdy odpadniesz z turnieju, nic nie wygrasz, więc EV = 0. EV w przypadku sprawdzenia i wygranej również wyliczysz bez trudu, bo teraz masz około 70.000, czyli mniej więcej średni stack. Posiada on średnią wartość żetonów wszystkich graczy. Wyliczamy ją, dzieląc pulę nagród przez aktualną liczbę uczestników turnieju. Wynik: EV = $1400. Zatem suma EV przy sprawdzeniu to EV przy wygranej razy prawdopodobieństwo wygranej plus EV przy przegranej razy prawdopodobieństwo przegranej. Można to zapisać w postaci wzoru: EV sprawdzenia = udział w puli x [EV sprawdzenia i wygrania] + (1-udział w puli) x [EV sprawdzenia i przegrania] = 65% x $1400 + 35% x 0 = 65% * $1400 = $910. Jeśli uwzględnić nieco inne założenia odnośnie rąk, przy których przeciwnik wejdzie all-in, a także odnośnie wartości Twojego stacka przy spasowaniu, wyniki będą trochę inne. Jednak ostateczna konkluzja powinna być taka sama - sprawdzenie jest dużo lepsze od spasowania.

Pas: Jeśli spasujesz, zostaną Ci 32.000 żetonów. Trudno dokładnie określić wartość Twojego stacka, ale istnieją pewne wskazówki. Jeśli kilka najbliższych rozdań rozegrasz ostrożnie, prawie na pewno wejdziesz w strefę płatnych miejsc. Najniższa nagroda wynosi około $300. A zatem jest to minimalna wartość Twoich żetonów. Masz też szansę zdobycia wyższego miejsca i lepszej nagrody. Na początku turnieju 10.000 żetonów ma wartość $200 (wysokość wpisowego). Po bubble'u około 30% puli nagród jest już rozdzielone (15% graczy co najmniej podwaja swoje pieniądze). Pozostałe 70% zostanie rozdysponowane na koniec turnieju. Rozsądnym założeniem jest, że ta dodatkowa szansa ma wartość około $500. Oznacza to, że 10.000 będzie po bubble'u warte około $140 (nie licząc $300, które każdy z graczy dostanie na tym etapie bez względu na wszystko). Twoje 32.000 to 3,2 razy 10.000. A zatem wartość Twoich żetonów to w przybliżeniu 3,2 x $140 = $448.

 Oznacza to, że jeśli spasujesz, wygrasz średnio około $750.

Sprawdzenie: Jeśli sprawdzisz, możliwe są dwa rozwiązania sytuacji: albo wygrasz, albo przegrasz. Zignorujmy podział puli, bo jest mało prawdopodobny.

Zatem spodziewana wartość (EV) sprawdzenia wynosi $910.

EV sprawdzenia to około $910, a spasowania - $750. Wynika z tego, że spodziewana wartość będzie około $160 wyższa, jeżeli sprawdzisz. To ogromna różnica! A zatem powinieneś sprawdzić, bo zrzucenie kart byłoby kosztownym błędem.

Pierwszy z powyższych przykładów pokazuje, że wielu graczy zrzuci prawie wszystkie karty. Niestety, trudno to zaobserwować bezpośrednio. Zwykle nie jesteś w stanie stwierdzić, czy przeciwnik spasował zbyt zapobiegliwie, czy też miał po prostu beznadziejne karty. Jednak kilka wskazówek może ułatwić Ci zidentyfikowanie słabych i bojaźliwych graczy.
  • Podczas gry na żywo bywa to czasem bardzo łatwe - tacy ludzie sami Ci to zakomunikują. Będą ciągle pytać, ilu graczy jeszcze zostało lub mówić, jak głupie byłoby sprawdzenie i przegranie bez kart w rodzaju AA czy KK. Inni będą opowiadać, jak bardzo marzą o zajęciu pierwszy raz płatnego miejsca w turnieju na żywo. Zwykle są to szczere wyznania. Znamionują one słabych graczy.
  • Jeśli przeciwnicy nie ułatwią Ci aż tak zadania, musisz przyjrzeć się dokładniej ich grze. Jeśli ktoś 20 razy spasuje po przebiciu, najprawdopodobniej jest przesadnie ostrożny.
  • Czasem, gdy nie będziesz w stanie stwierdzić, czy ktoś jest słaby, możesz przynajmniej zaobserwować coś przeciwnego. Jeśli ktoś sprawdza all-ina z nieszczególną ręką, powinieneś na niego bardziej uważać.
  • Jeśli nie masz żadnych informacji, powinieneś zakładać u przeciwnika nieco słabości.
Jeśli zidentyfikujesz przy stole co najmniej jednego słabego gracza, teoria mówi jasno, co powinieneś robić: atakować! Poniższe przykłady pokażą Ci, jak zastosować to w praktyce.

Sprawdzanie all-inów po bubble'u

Zaraz po zakończeniu fazy bubble wielu graczy zaczyna szaleć. Zwłaszcza Ci, którzy wcześniej okazywali słabość. Cieszą się, że im się udało, choć stracili mnóstwo żetonów. Teraz mają ich bardzo niewiele i nie obawiają się już odpadniecia. Będą zwykle wielokrotnie grać za wszystko w bardzo krótkim czasie. Teraz musisz być dużo bardziej ostrożny przy podkradaniu ciemnych i będą Cię czekać trudne decyzje, gdy będziesz chciał sprawdzić all-ina zrobionego przez short stacka (posiadacza małej ilości żetonów) .

Kluczowe porady na fazę bubble

  • Gra na Bubble'u jest ekstremalnie ważna, ale przetrwanie nie powinno być najwyższym priorytetem.
  • Próbuj zidentyfikować słabych graczy, którzy, by przetrwać, zbyt często pasują.
  • Podbieraj ciemne bardzo agresywnie.
  • Zaraz po bubble'u niektórzy gracze zaczynają szaleć i ciągle grać all-in. Eliminuj ich kolejno, jeśli masz przyzwoite karty, zwłaszcza gdy wpłacałeś ciemne.
  • Uważaj przy sprawdzaniu przeciwników, gdy masz niską parę. W najlepszym razie Twoje szanse na wygraną wynoszą 50:50.

X Informacje o plikach cookie

Żeby lepiej korzystało Ci się z naszej strony, na Twoim komputerze umieszczamy pliki cookie. Ustawienia tych plików możesz zmienić w dowolnym momencie. Jeśli tego nie zrobisz, uznamy, że wyrażasz zgodę na ich przechowywanie.